KLUB FILMOWY REPLAY! : Spragnieni miłości - wszystkie bilety

Opis wydarzenia:

Hongkong, 1962 r. Uchodźcy z Szanghaju, którzy z nadzieją na lepsze życie licznie przybywają do tej brytyjskiej kolonii, wynajmują każdy, nawet najbardziej obskurny kąt. Wyizolowani, a jednocześnie podlegający nieustannej kontroli sąsiadów, przybysze żyją w zamkniętych społecznościach, tłocząc się w ciasnych pomieszczeniach, zarówno w domach jak i w miejscach pracy. Pewnego dnia do sąsiadujących ze sobą dwóch klitek w jednym z takich przepełnionych domów wprowadzają się równocześnie - sekretarka Su Chan (Maggie Cheung) z mężem i redaktor jednej z gazet Chow Mo-Wan (Tony Leung) z żoną. Żona Chow z powodu obowiązków służbowych często przebywa poza domem. Mąż Su od dłuższego czasu jest podróży służbowej. Kolejne dni w tym ludzkim "mrowisku", których rytm wyznacza jedynie praca, są jałowe i nudne.Monotonnia życia, powtarzalność codziennych zachowań i gestów oraz ciągła nieobecność partnerów sprawia, że Su i Chow czują się coraz bardziej osamotnieni. Ich wyobcowanie podkreśla w filmie nawet ich wygląd. Na tle przygnębiających, bezstylowych wnętrz i rozgadanych sąsiadów, eleganccy, zadbani i milczący sprawiają wrażenie jakby przybyli z innego świata. Chow nie rozstaje się z garniturem, krawatem i białą koszulą, a piękną Su o ciągle nienagannej fryzurze cały czas widzimy w szpilkach i dopasowanych do jej wspaniałej figury "sztywnych", niemal identycznych sukienkach ze stójką, które różnią się jedynie kolorami i wzorami.Życie obok siebie nieustannie zmusza bohaterów do przypadkowych spotkań w korytarzu, na schodach. Mijając się zachowują jednak uprzejmy dystans. W końcu pomiędzy Su i Chow powstaje delikatna - choć prawie pozbawiona werbalnego kontaktu - więź. Przełomem staje się odkrycie, że ich ciągle nieobecni współmałżonkowie mają ze sobą romans. Spędzają ze sobą coraz więcej czasu - razem słuchając muzyki, razem jedząc i razem milcząc. W końcu także razem pracując, gdyż Chow prosi Su o pomoc przy pisaniu kolejnych odcinków opowieści i pijanym mistrzu kung fu.Spotkania Su i Chow stają się swego rodzaju terapią. Tych dwoje zdradzonych, upokorzonych, wrażliwych i nieśmiałych ludzi łączy ból. Znajdują w sobie wzajemne oparcie i zrozumienie, darzą zaufaniem, szacunkiem i przyjaźnią, obdarzają czułością i pełnym delikatności zainteresowaniem. Dają sobie wszystko to, czego brakowało w ich małżeństwach. Jednak - niewątpliwie cierpiąc - starają się nie przekroczyć granicy, jaką wyznaczyli swemu związkowi. Nie chcą być tacy jak oni. Czy uda im się wytrwać w tym niełatwym postanowieniu i uchronić przed banałem romansu? Czy może wykorzystają daną im szansę na prawdziwą miłość, której oboje pragną? Czy ta miłość w ogóle jest możliwa?
...

Unikatowy cykl dyskusyjnych spotkań filmowych we współpracy z Michałem Oleszczykiem, filmoznawcą i krytykiem filmowym, autorem podkastu „SpoilerMaster. Podcast do słuchania po seansie”. We wspomnieniowej formule Michał Oleszczyk powraca, wspólnie z widzami, do filmów, które po raz pierwszy obejrzał w katowickim Kinie Światowid.
Był to przełom wieków i zarazem tysiącleci. Późne lata dziewięćdziesiąte i wczesne lata zerowe. Linia 820 łączyła moje rodzinne Tarnowskie Góry i Katowice, a telewizja wciąż jeszcze miała dwa kanały i jeden regionalny. Odnowionej cyfrowo klasyki nie było, Internet dopiero raczkował, a w wypożyczalniach VHS kina autorskiego były minimalne ilości.
I wtedy odkryłem katowickiego Światowida. Od 1997 roku rozpocząłem regularne pielgrzymki, poświęcając każdy weekend na długie jazdy do Katowic i z powrotem, by w sali przy ulicy 3 maja odkrywać kino. Jarmusch, von Trier, Wong Kar-Wai... i tuziny innych. Chłonąłem każdy obraz i dźwięk, a Światowid okazał się kuźnią, w której uformował się mój filmowy gust.
Minęło ćwierć wieku. Pora wrócić w te mury, usiąść pod tym samym stropem -- i obejrzeć kilka filmów, które właśnie w Światowidzie zobaczyłem po raz pierwszy. Jak ogląda się je dziś? Jak zmieniłem się ja? Jak zmieniliśmy się jako widzowie? Jak zmienił się świat?
Zapraszam Was na filmowy flashback. Przeżyjmy to jeszcze raz!
Michał Oleszczyk, Wydział „Artes Liberales” Uniwersytetu Warszawskiego & Podkast SpoilerMaster